Documentaire Trouwen voor Allah in De Fabriek

Bekeerd tot de islam? Dat is zeker omdat je getrouwd bent met een moslim! Dit gesprekje is vaste prik voor de groeiende groep mannen en vrouwen die zich in Nederland bekeert tot de islam. Meestal klopt deze aanname niet. Veel bekeerlingen zijn single, en er zijn meerdere redenen om interesse te krijgen voor de islam. Maar hoe zit het dan wel?

In de documentaire Trouwen voor Allah laten de antropologen Vanessa Vroon-Najem en Wendy van Wilgenburg bekeerlingen zelf aan het woord over hun ervaringen. Sommigen zijn getrouwd, anderen zijn zoekende of denken nog na over wat ze hopen te vinden. In Trouwen voor Allah zien we onder meer een huwelijkssluiting tussen Jennifer en Mohammed in het gemeentehuis van Zaanstad. Een van de bekeerlingen in de documentaire woont in Krommenie.

Op zondag 21 januari vertonen de documentairemaaksters in samenwerking met het Bureau Discriminatiezaken hun film in De Fabriek (J. Sijbrandsteeg 12 in Zaandam). Aanvang 14.15 uur, entree €5,-.

Vooraf houdt Vanessa Vroon een inleiding, na afloop is er gelegenheid tot het stellen van vragen aan een panel waarin naast Vanessa en één van de geportretteerden uit de documentaire ook Nilüfer Kurttas plaatsneemt. Zij is betrokken bij de Turks-islamitische gemeenschap in Zaanstad.

 

 

Herrie om een homoboek

Eind november mocht het Bureau Discriminatiezaken onderstaand artikeltje plaatsen in de Paarse Vrijdagkrant. Dit één keer per jaar verschijnende blad (oplage ruim 60.000) wordt ter gelegenheid van Paarse Vrijdag (8 december) verspreid op Nederlandse middelbare scholen en bevat LHBT-verhalen. Meer informatie: www.paarsevrijdagkrant.nl.

In 1904 publiceerde Jacob Israël de Haan (21) de eerste Nederlandse roman waarin de hoofdpersonen openlijk homoseksueel zijn. De Haan schreef in Pijpelijntjes over twee mannen uit de Amsterdamse wijk De Pijp die een relatie met elkaar hadden. Het zou de auteur slecht bekomen. De hoofdredacteur van de krant waarvoor hij werkte, ontsloeg hem op staande voet. Als onderwijzer, zijn tweede baan, hoefde De Haan ook niet meer terug te komen. Een vriend herkende zichzelf in een van de boekpersonages. Geschokt verbrandde hij alle exemplaren die hij kon kopen. Minder dan een handvol boeken ontsnapte aan vernietiging.

De Haan bracht nog hetzelfde jaar een tweede versie van Pijpelijntjes op de markt. Hij veranderde voor de zekerheid de namen, maar liet de rest van de tekst vrijwel hetzelfde. De reacties waren over het algemeen negatief. ‘Eenvoudig een belediging van ieder getrouwd mens’, schreef iemand over de inhoud. Het zou zeventig jaar duren voor Pijpelijntjes werd herdrukt.
In november 2017 wist het gemeentearchief in Zaanstad een zeldzame eerste druk van Pijpelijntjes te kopen.

Mocht je er nieuwsgierig naar zijn, dan kun je het boek daar bekijken. En anders is het verhaal ook helemaal te lezen via www.dbnl.org. Aanrader!

Roze film 120 BPM in De Fabriek

Zaanstad is drie jaar lang Regenboogstad en daarom organiseren het Bureau Discriminatiezaken en filmtheater De Fabriek gezamenlijk een themareeks met maar liefst acht roze films. De laatste van dit achttal is de met lof en prijzen overladen speelfilm 120 BPM, die op 11 december voor slechts € 6,50 eenmalig te zien is in De Fabriek.

In het Parijs van de jaren ’90 eist de aidsepidemie vele dodelijke slachtoffers. Omdat de epidemie echter vooral homoseksuelen treft, is er weinig aandacht voor de ziekte. Om daar verandering in te brengen, wordt Act Up opgericht. Deze actiegroep organiseert spraakmakende acties om de Franse bevolking bewust te maken van de gevaren. Maar de vaak omstreden acties van Act Up zorgen al snel voor verdeeldheid binnen de groep.

120 BPM toont het verhaal achter deze organisatie, verteld door de mensen die er zelf deel van uitmaakten. Regisseur Robin Campillo won op het filmfestival van Cannes onder meer de juryprijs voor dit meeslepende drama over een donker hoofdstuk uit de moderne Franse geschiedenis.

De film is te zien op maandag 11 december. Aanvang 20.15u.

Reserveren voor 120 BPM kan via Belbios.nl of info@de-fabriek.nl.

Una mujer fantástica in De Fabriek

Zaanstad is drie jaar lang Regenboogstad en daarom organiseren het Bureau Discriminatiezaken en filmtheater De Fabriek gezamenlijk een themareeks met maar liefst acht roze films. De (voorlopig?) een-na-laatste van dit achttal is de met lof en prijzen overladen speelfilm Una mujer fantástica, die vanaf donderdag 23 november twee weken lang te zien is in De Fabriek.

In Una mujer fantástica heeft de jonge transseksuele zangeres Marina een relatie met de twintig jaar oudere Orlando. Wanneer hij onverwacht overlijdt, wordt Marina geconfronteerd met vooroordelen en aannames. De politie vermoedt dat zij een aandeel heeft in de dood van Orlando, terwijl de ex-vrouw en de volwassen kinderen van haar vriend haar ervan betichten alleen op geld uit te zijn. In een periode van rouw en tegenslag probeert Marina haar leven weer op de rails te zetten.

Regisseur Sebastián Lelio (Gloria) toont op meedogenloze wijze hoe transgenders worden gediscrimineerd. Tegelijkertijd maakt Daniela Vega van de strijdlustige Marina een heldin om nooit te vergeten.

Una mujer fantástica werd op het filmfestival van Berlijn bekroond met een Zilveren Beer. De Volkskrant (*****): “Je raakt betoverd door de hoofdrolspeelster. Een aangrijpend relaas over rouw en veerkracht.”

Op vrijdag 24 november vertellen de vrouwen achter het Zaanse initiatief Knitted Knockers voorfgaand aan de film over hun breiwerk waarmee ze onder anderen transgenders aan borstprotheses helpen. Na de filmvertoning is er in De Fabriek een heuse brei-in, waarbij ieder die wil wat steken kan bijdragen. Neem je breinaalden mee!

Reserveren voor Una mujer fantástica kan via Belbios.nl of info@de-fabriek.nl.

Zaans-Waterlandse LHBT-projecten

Al geruime tijd organiseert het Bureau Discriminatiezaken op verzoek van en in samenwerking met Purmerend en Zaanstad extra LHBT-projecten. In de eerstgenoemde gemeente gebeurt dat sinds 2012, in de tweede sinds 2015. Op onze website en in onze nieuwsbrieven heeft u hierover regelmatig kunnen lezen.

Dit uitvloeisel van landelijk LHBT-beleid behelst een breed scala aan activiteiten. De nadruk ligt daarbij op voorlichting en bewustwording. De Nederlandse wetgeving is in de loop der jaren zodanig verbeterd dat in vrijwel alle opzichten iedereen gelijkwaardig wordt behandeld, ongeacht zijn of haar seksuele gerichtheid. In de dagelijkse praktijk leidt seksuele diversiteit echter nog wel eens tot achterstelling of erger. Alle reden dus om er aandacht aan te blijven besteden.

Tussen 2012 en heden heeft het BD, in samenwerking met organisaties als scholen, politie, verzorgingstehuizen, bibliotheken en VluchtelingenWerk, gepoogd om problemen bespreekbaar te maken en vooroordelen te slechten. De komende maanden gaan we daarmee onverdroten voort.

Onduidelijk is nog of het nieuwe kabinet ook in en na 2018 middelen wil vrijmaken voor LHBT-beleid. De gemeenteraad van Zaanstad heeft op deze onzekere toekomst een voorschot genomen door voor de periode 2018-2020 €120.000,- te reserveren om te bewerkstelligen ‘dat activiteiten die in het teken staan van de acceptatie, emancipatie en het tegengaan van discriminatie van LHBT’ers uitgevoerd blijven worden’.

Het Bureau Discriminatiezaken is een van de partners in het LHBT-vervolgtraject. De komende maanden hopen we meer te kunnen vertellen over de invulling van het programma voor de jaren 2018-2020.

Een roze geluid

De gemeente Zaanstad heeft op uitnodiging van het Ministerie van OCW voor de jaren 2015-2017 een meerjarenplan opgesteld voor emancipatiebeleid ten aanzien van lesbiënnes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders (LHBT). De uitvoering wordt ter hand genomen door het Bureau Discriminatiezaken. In samenwerking met een aantal externe organisaties dragen we graag een steentje bij om de doelstellingen zoals geformuleerd in de ‘Intentieverklaring lokaal emancipatiebeleid 2015-2017’ vorm te geven.

Op donderdag 3 augustus treedt, als onderdeel van bovenstaand initiatief, de stadsverteller van Amsterdam, Karel Baracs, op in het Zaandamse Erasmushuis, met het verhaal ‘Een roze geluid’. Aan de hand van de levensgeschiedenissen van Hanna (1939) en Frank (1954) maakt de stadsverteller duidelijk dat verdraagzaamheid ten opzichte van homoseksualiteit niet zomaar uit de lucht komt vallen. Hanna en Frank ervaren dat dagelijks in hun werk als ouderenverzorgers.

Het verhaal is gebaseerd op historische feiten en duurt ongeveer 35 minuten. Daarna volgt een nagesprek van ongeveer 25 minuten. Iedereen is welkom om de voorstelling bij te wonen.

Aanvang 14.30 uur, entree €3,50.

Meer informatie is te vinden via https://www.evean.nl/nieuws/evean-erasmushuis-organiseert-roze-activiteiten.

De afgesloten en de komende lessen

Het schooljaar 2016/’17 is afgesloten, het Bureau Discriminatiezaken heeft haar laatste gastlessen gegeven. Ook het afgelopen jaar heeft het BD duizenden leerlingen voorzien van informatie over discriminatie en (in-)tolerantie. Het waren interactieve lessen op maat, afgestemd op de leeftijden en leerniveaus van de scholieren.
Ook in het schooljaar 2017/’18 bezoekt het Bureau Discriminatiezaken weer tientallen scholen in de regio Zaanstreek-Waterland. Onderwijsinstellingen in Zaanstad, Purmerend, Wormerland en Oostzaan kunnen kosteloos gebruikmaken van het aanbod, instellingen in andere gemeenten betalen alleen de kostprijs.
Bent u geïnteresseerd in de mogelijkheden? Neem dan contact op met het Bureau Discriminatiezaken: 075-6125696 of info@bdzaanstreek.nl.

Eisendrath, een verzonken familie (1845-1945)

Op 28 april presenteren het Bureau Discriminatiezaken en Stichting Uitgeverij Noord-Holland de familiebiografie Eisendrath, een verzonken familie (1845-1945). Het boek, over het Zaans-joodse gezin Eisendrath, dat van 1914 tot 1942 woonde in dezelfde straat als waar het Bureau Discriminatiezaken zich bevindt, is geschreven door BD-coördinator Erik Schaap.

In 1845 verplichtte de Pruisische regering alle joden op haar grondgebied een erfelijke naam te voeren. Samson Nathan koos voor Eisendrath, een koppeling van kracht (‘ijzer’) en een hechte gezinsband (‘draad’). De naam was uniek; nergens ter wereld bevond zich een tweede familie Eisendrath.
Samson Nathan verwekte achttien kinderen bij zijn vrouw Julia. Stuk voor stuk besloten ze hun geluk buiten Westfalen te zoeken. In de loop der jaren emigreerden ze allemaal naar Chicago. Op één na: oudste zoon Baruch. Hij vertrok naar Amsterdam en werkte zich daar op tot een gerespecteerd burger.
Een eeuw na de introductie van de naam Eisendrath leefde er in heel Nederland geen nakomeling meer van de Duitse stamvader. Diens landgenoten verordonneerden in 1942 dat Zaandam, de woonplaats van huisarts Bernard Eisendrath en zijn vijf gezinsleden, als eerste gemeente binnen het nieuwe wingewest Judenrein moest zijn. De Eisendraths verlieten onder dwang Bootenmakersstraat 108 en belandden in het Amsterdamse getto, het voorgeborchte op hun route naar de ondergang. Hun wereld werd die van onderduik en weerstand, verraad en vernietiging.
Eisendrath, een verzonken familie (1845-1945) is het hartverscheurende verhaal van de Holocaust, samengebald in één gezin, vier landen en honderd jaar.

Het 176 pagina’s tellende boek is verkrijgbaar via elke Nederlandse boekhandel of door overmaking van €17,95 op rekening NL61 INGB 0000357143 van het Bureau Discriminatiezaken in Zaandam (o.v.v. ‘Eisendrath’).
Op woensdag 3 mei verzorgt Erik Schaap in het kader van het project Open Joodse Huizen in hun voormalige Zaandamse woning drie korte inleidingen over de familie Eisendrath. Een ieder is die dag om 10.30, 11.30 of 13.30 uur welkom in de Botenmakersstraat 108. Aanmelden is niet nodig, de entree is gratis.

BD doet aangifte tegen VDP

Het Bureau Discriminatiezaken heeft bij de politie aangifte gedaan tegen de in Zaandam gevestigde Vrije Democratische Partij. De VDP verspreidde via social media homofobe en antisemitische uitlatingen.

Het Bureau Discriminatiezaken ontving ruim zestig klachten over de VDP, die via Twitter en Facebook uiterst dubieuze boodschappen verspreidde. Het gaat onder meer om uitlatingen als ‘Homoseksualiteit in Nederland is een besmettelijke ziekte’ en ‘Joden hebben bewust ellende en oorlogen gecreëerd in Europa, om via Hitler de macht te krijgen.’ Het Openbaar Ministerie moet besluiten of ze tot vervolging overgaat.

Een gevolg van de aangifte is dat de Facebook- en Twitteraccounts van de VDP uit de lucht zijn gehaald. De partijoprichter/lijsttrekker is inmiddels door de politie gehoord.

In de aanloop naar de Tweede-Kamerverkiezingen verspreidt de VDP in de twee kiesdistricten waar ze staat ingeschreven flyers waarin wordt gepleit voor het stopzetten van zowel homohuwelijken als van subsidies aan joodse organisaties. Ook over deze flyerteksten ontving het Bureau Discriminatiezaken meerdere meldingen.

Het BD verwacht echter dat deze teksten, hoewel ze kwetsend kunnen overkomen, niet via het strafrecht zijn te bestrijden, omdat ze waarschijnlijk vallen binnen de vrijheid van meningsuiting.

CRM: Bonprix discrimineert

Het College voor de Rechten van de Mens (CRM) is van mening dat het postorderbedrijf Bonprix zich schuldig heeft gemaakt aan discriminatie. Bonprix weigerde namelijk bestellingen te bezorgen bij Nederlandse woonwagencentra. Een inwoonster van Zaanstad en het Bureau Discriminatiezaken Zaanstreek/Waterland hadden het CRM om een oordeel gevraagd over de werkwijze van Bonprix.

In juli 2016 bestelde een inwoonster van Zaanstad enkele kledingstukken bij Bonprix. Toen het bedrijf liet weten dat ze geen gebruik kon maken van de aangeboden mogelijkheid om achteraf te betalen voor de bestelling nam ze contact op met Bonprix. Het internationaal opererende postorderbedrijf gaf vervolgens zowel telefonisch als, desgevraagd, schriftelijk te kennen niet te leveren aan woonwagencentra. De Zaanse klant vroeg naar het waarom van de afwijzing en kreeg vervolgens nog twee keer een afwijzing. De genoemde redenen voor de weigering aan huis te bezorgen varieerden van frauduleuze handelingen van klanten elders in Nederland tot de ‘bijzondere status’ van woonwagencentra. Indien de klant de gewenste artikelen toch wilde kopen, diende ze (in tegenstelling tot andere klanten) én vooruit te betalen én haar bestelling op te halen bij een enkele kilometers verder gelegen afhaalcentrum.

Voor de klant in kwestie was de handelswijze van Bonprix reden om samen met het Bureau Discriminatiezaken Zaanstreek/Waterland een oordeel te vragen aan het College voor de Rechten van de Mens. Dat kwam, na een op 6 januari 2017 georganiseerde zitting waar beide partijen hun standpunten konden uitleggen, tot het standpunt dat Bonprix een verboden onderscheid maakte op grond van ras.

Het CRM-oordeel is van belang voor alle woonwagenbewoners van Nederland die met een vergelijkbare werkwijze te maken hebben (gehad). Uit onderzoek is gebleken dat woonwagenbewoners in het verleden vaker zijn achtergesteld bij het leveren van goederen en diensten.

Bonprix heeft het Bureau Discriminatiezaken inmiddels laten weten het eigen beleid ten aanzien van woonwagenbewoners te gaan evalueren en waar nodig bij te stellen.